دوری

باورم نمیشه که اینهمه گذشته و هنوز پست جدیدی ننوشته ام. چقدر زود میگذره روزها ...

این روزها پرم از دلنوشته های ناب و خالصی که از ته دل برمیان و اما چون به کاغذ می رسن محو میشن و من نمیتونم اونها رو به واژه ای تبدیل کنم و به رشته تحریر در بیارم ...

پرم از احساس سرخوشی و رضایت از زندگی

پرم از احساس شکرگذاری